Colombiaanse vriendin

Een Colombiaanse vriendin
Contents:
  1. Over de auteur
  2. Is het kraanwater hier veilig?
  3. Colombia: deel 1 – Backpacklog

Daarvoor moet je zorgen dat je samen in een boot belandt en ver weg vaart. Of je zwemt onder water naar haar huis en glipt via een plank in de vloer naar binnen. Een Colombiaan die door zijn vrouw wordt bedrogen, zal daar niet over vertellen, want dan wordt hij vervolgens op iedere straathoek uitgelachen. Stef spreekt een vrouw die potentieverhogende en lustopwekkende middelen verkoopt.

Zij zou het niet erg vinden als haar man zou vreemdgaan. Erachter komen, dat zou pas onverteerbaar zijn. Want tja, eeuwige trouw? Stef gaat op bezoek bij de Wayu- indianen, waar je vrouwen schijnt te kunnen kopen. Een meisje, duidelijk zwanger, vertelt wat er voor haar is betaald. Inhoud mails gelekt: kabinet-Jambon noemde dood Jozef Chovanec al Bevat video.

Siembra Colombiaanse bruiloft.

Storm Laura raast door VS: journalist kan nipt ontsnappen aan blikseminslag. Mondmasker verplicht vanaf volgend schooljaar: "Irritant". Nederlandse ontdekt bijzondere gewoonte van haar Australisch vriendje in douche. Dit zijn de 'superverspreiders'. Klas af en toe ventileren volstaat vaak niet tegen coronavirus. Man breekt wereldrecord Rubiks kubussen oplossen onder water. Koopjes zorgen voor opruimchaos bij Brantano maar "er is nog genoeg stock om aan te vullen".

Belgen vertrekken toch naar Parijs ondanks rode kleurcode. Binnenkijken in het nieuwe Plopsa Hotel dat in najaar opent: restaurant, cocktailbar en véél Studio figuren. Waaghals fietst over dunne brugrand langs 80 meter diepe afgrond. Bevat video Covid Gemaskerde Tom Cruise gaat 'anoniem' naar bioscoop voor filmpremière, maar opvallen doet hij toch. Hoe dringend is het? Tokio plaatst openbare toiletten met doorzichtige muren. Italiaanse strandgangers opgeschrikt door windhoos. Dag 3: uitverkoop bij Brantano blijft voor een enorme toeloop zorgen. Vossen smullen van wespennest, en daar hebben ze wat voor over.

Vader maakt ondeugende zandsculptuur op strand. Meer kleurt helemaal paars door vervuiling. Bevat video De Zomer van. Zo maak je een TikTok in echte retrostijl. Voorbijganger merkt brand op binnenschip op. Hangt de politieke carrière van Jan Jambon nu echt aan een zijden draadje? Braziliaans meisje eist DNA-test van Albert, prins Ernst August raakt slaags met de politie: schandaalprinsen van Monaco liggen weer onder vuur. Bella Thorne verdient op één week tijd 2 miljoen dollar op website OnlyFans.

Deze budgetvriendelijke mascara gaat om de 5 seconden over de toonbank. Waar Lotte op de heenweg niet zo vrolijk werd, werd deze rol nu overgenomen door Zita. Geintje dames, ik hou van jullie hoor. Onderweg maakten we nog een stop bij Pozo Azul; een klein meertje onderaan een waterval waar je heerlijk kon afkoelen. Lotte had nog even sjans met een jongeman die in de waterval zijn bril verloren was.

Ondanks dat de kerel me een uiterst trouw type leek, was het toch geen match, waarschijnlijk door zijn spreek-tem-po. Teruggekomen in Minca pakten we een jeep richting Santa Marta. Roos en ik fristen ons op, fatsoeneerden onze spullen en regelden een simpel maaltje. We maakten het niet erg laat, want de volgende dag zou de wekker weer vroeg gaan.

Ik zat nog steeds onder en na vijftig beten op één been ben ik gestopt met tellen. Het uitstapje met Lotte en Zita was ons goed bevallen, dus hadden we besloten om er nog een paar daagjes achteraan te plakken. We vertrokken in de ochtend samen in een busje richting Tayrona. Dit National Park lag langs de noordkust van Colombia en staat bekend vanwege haar bergen, jungle en stranden. Nadat de bus ons gedropt had bij de Zaino ingang van het park wandelden we door de jungle richting het westen.

Tayrona had voor ons prachtige natuur in petto: witte stranden, enorme rotsen en palmbomen zover je kon kijken.

Over de auteur

Ook in Tayrona was het bloedheet. Hoewel de hike niet eens enorm intensief was, gutste het zweet van ons af. Na een aantal stops bij uitkijkpunten en bij stranden, kwamen we aan bij Cabo San Juan: een kampeerplaats midden in de jungle aan het strand. Als een wonder wisten we daar de laatste twee tentjes te boeken: een éénpersoonstent en een driepersoonstent. Eén plus drie is vier, en vier is twee plus twee.

Zo kwamen Roos en ik samen in een veel te klein en veel te warm tentje terecht, maar we hadden in ieder geval een slaapplaats. Cabo San Juan was prachtig gelokaliseerd en had een enorm ontspannen vibe. Lotte, Zita, Roos en ik zwommen wat, rustten uit en de avond werd gevuld met bokken schieten het gezelschapsspel, niet de jacht. Les van vandaag: het grootste gevaar in Tayrona Park?

Overal stonden palmbomen en één flinke kokosnoot plofte rakelings langs me neer. Interessant feitje: kokosnoten zijn wereldwijd dan ook vijftien keer dodelijker dan haaien. Na een ontbijt en een frisse duik wierpen we een laatste blik op de twee geweldige baaien van Cabo San Juan en zetten we onze tocht door Tayrona voort. Vandaag ging de toer flink omhoog.

Al klauterend over grote rotsen zweetten we ons een ongeluk. Eenmaal op de top van de berg aangekomen bevonden we ons in het dorpje Pueblito. Hier wonen nog stammen van de originele inwoners van Colombia: de Tairona indianen. Yep, andere spelling Hoewel het wandelpad dwars door het dorp liep en er zelfs een winkeltje was waar water en fruit werd verkocht, zaten de Taironianen blijkbaar toch niet op ons te wachten.

Er was bijzonder weinig interactie met de Pueblitanen, maar misschien kwam dat ook door het feit dat zij de hele dag cocabladeren kauwen en glazig uit hun ogen staren. We vervolgden ons pad omlaag en kwamen aan bij Playa Brava. Aan dit strand was een soort openluchthostel  gemaakt waar je in hangmatten kon slapen onder houten palmhutten. Lotte, Zita, Roos en ik vormden de helft van alle bezoekers van het hostel en het personeel bestond uit de gezellige huismama en haar hulpje: een enorm vriendelijke Tairona indiaan het kan dus wel.

Voordat de zon onderging maakten we nog een wandeling naar een nabij gelegen waterval, daarna keerden we terug naar ons strand. In de zee kon gezwommen worden, maar niet dieper dan navelhoogte. Eenmaal in het water begrepen we dat: de golven gingen enorm tekeer en de stroming trok je zo dieper de zee in. In de avond kookte de huismama voor ons en wij maakten nog een fles rum burgemeester tijdens het bokkenschieten het gezelschapsspel, niet de jacht.

Voor het eerst sliepen we een nacht in hangmatten. Het duurde even tot ik mijn draai kon vinden, maar na eerst nog een inktzwarte sterrenhemel bewonderd te hebben viel ik dan toch nog in slaap. Nadat de huismama en haar hulpje het ontbijt voor ons geregeld hadden trokken Lotte, Zita, Roos en ik er weer op uit. De wandeling was minder intens dan de dag ervoor en voerde ons in een aantal uur naar Calabazo: de westelijke uitgang van het Tayrona park. In Calabazo kwamen we weer in de bewoonde wereld terecht en pakten we een bus terug naar Santa Marta.

Daar checkten Roos en ik nogmaals in bij hetzelfde hotel en konden ons wat opfrissen. In de avond bleek het enorm druk te zijn in Santa Marta. Het was namelijk de verjaardag van de naamgeefster van de stad en dat werd uitgebreid gevierd. In het centrale park was een streetfoodmarkt opgezet waar Roos en ik besloten ons diner te nuttigen.

We voegden ons weer bij Lotte en Zita en begaven ons eerst naar een pleintje waar lokale bandjes muziekoptredens gaven. De twee overleden Beatles draaiden zich om in hun graf en het is maar goed dat Paul en Ringo niets gehoord hebben anders waren we vast aangeklaagd. We vervolgden de avond op een rooftopbar en daarna was het tijd om huiswaarts te gaan. Geen smet op mijn blazoen en gelukkig was dit ook een clean cop zodat we beiden onverrichterzake naar bed konden.

Les van de dag: het verschil tussen een goede en een slechte wijk kan in Colombia letterlijk vijftig meter zijn.


  • dating 60+.
  • man zoekt vrouw.
  • Colombia: deel 1.
  • marokkaanse dames.
  • Een scheve Colombiaanse schaats - VPRO;

En dat bleek niet alleen theoretisch. In gesprek met veel andere toeristen zijn we legio gevallen tegengekomen van mensen die bestolen of beroofd waren.

Is het kraanwater hier veilig?

Voor de derde keer checkten Roos en ik uit bij ons hotel. Samen met Lotte en Zita namen we een taxi naar de busterminal en gingen per touringcar verder naar Riohacha. Riohacha was een stad die op vijf uur rijden van Santa Marta lag en de toegangspoort vormde tot het uiterste noorden van Colombia. In Riohacha aangekomen checkten we in bij een super mooi en schoon hostel, al zou dit later nog een staartje krijgen.

We boekten een tour voor de komende drie dagen bij het hostel naar Punta Gallinas. Dit gebied bestaat voornamelijk uit woestijn en vorm het meest noordelijke punt van Zuid Amerika. Roos en ik kookten in de avond een pastasalade voor ons vieren die we op het dakterras opaten.

Colombia: deel 1 – Backpacklog

Toen Roos en ik onze tas gingen klaarmaken voor de volgende dagen viel me opeens iets op aan ons bed: kleine zwarte stipjes die bewogen. Ik moest even goed kijken, maar een van onze grootste angsten werd inderdaad werkelijkheid: we hadden ons eerste geval van bed bugs te pakken. De andere angsten zijnde: overvallers en enge clowns Voor wie bed bugs niet kent: dit zijn kleine tor-achtige beestjes die wonen in matrassen en lakens en zich voeden met het bloed van slapers die erop liggen.


  • beste sex dating sites.
  • Tot volgend jaar!.
  • johan ruell.
  • relatie friesland.